2014 ഓഗസ്റ്റ് 1, വെള്ളിയാഴ്‌ച

കൊച്ചുറോസാ ടീച്ചര്‍



പാലക്കാടന്‍ മട്ടയരികൊണ്ട് വേവിച്ച പഴകിയ
കഞ്ഞിവെള്ളത്തിന്‍റെ ചൂരായിയിരുന്നു,

കൊച്ചുറോസാ ടീച്ചറ് അരികത്ത് വരുമ്പോ...

മുന്‍ബഞ്ചിലെ സീറ്റിലായത്കൊണ്ട് ക്ലാസ് എടുക്കുന്നതിനിടെ,
ലാത്തി ലാത്തി മധ്യവയസ്കയും,തടിച്ചിയും,സുന്ദരിയുമായ
ടീച്ചറ് മൂക്കിന്‍റെ മുന്‍പില്‍ തന്നെയുണ്ടാകും.

ആസ്മയുടെ അസ്കിതയുള്ള ടീച്ചറിന് പദ്യം ചൊല്ലി
പഠിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ഇടയ്ക്കിടെ ശ്രുതിപോകുമായിരുന്നു.

ചുറ്റിയിരിക്കുന്ന സാരിയില് പിഴിഞ്ഞുണക്കിയ
ഈ കഞ്ഞിവെള്ളത്തിന്‍റെ മനംമടുപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധത്തിന്
തെല്ലൊരാശ്വാസം ലഭിക്കുന്നത് ബെല്ലടിക്കുമ്പോഴാണ്.

ഒരിക്കല് താഴെവീണ ചോക്ക് കുനിഞ്ഞെടുക്കുമ്പോള്‍
ടീച്ചറുടെ സാരികീറുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
കൂര്‍ക്കഉപ്പേരീം,കാച്ചിയമോരും വാട്ടിയ വാഴയിലയില്‍
പൊതിഞ്ഞുകെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന് ഉച്ചയാവുമ്പോ തൊറക്കുമ്പോ
ഒരു 'വെണ്‍കുണ്ണി'ക്കുന്ന മണം വരൂലേ?...
ആ മണം ക്ലാസ്റൂമില്‍ പരന്നപ്പോഴാണ് സംഗതി
ടീച്ചറുടെ സാരികീറിയതല്ല എന്നെനിക്ക് ബോധ്യമായത്.

കാര്യങ്ങള് ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണേലും ടീച്ചറ്
പാവായിരുന്നു. കൈയക്ഷരം മനോഹരമായിരുന്നത്കൊണ്ട്
എന്നെ വല്ല്യ ഇഷ്ടോമായിരുന്നു.

മലയാളത്തില് കൂടുതല് മാര്‍ക്ക് വാങ്ങിച്ചപ്പോ ഒരിക്കല്
ടീച്ചേഴ്സ്റൂമിലേക്ക്‌ വിളിച്ചുവരുത്തി ഒരു 'ഹീറോപെന്നും'
എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
___________________________________________________________
#കൊച്ചുറോസടീച്ചര്‍ ഇന്ന് എവിടെയാണാവോ?..
എവിടെയായിരുന്നാലും ക്ഷേമമായിരിയ്ക്കട്ടെ

ഒരു ചുംബനത്തിന്‍റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍...




ഏഴാംക്ലാസ്സീ പഠിക്കുമ്പോ സ്കൂളീന്ന് 
മലമ്പുഴ ഡാം കാണിക്കാന്‍ കൊണ്ട്പോയി. 

എന്നെ യാത്രയാക്കാന്‍ സ്കൂളിലേക്ക് ഉമ്മ വന്നു,
ബസ്സ് പുറപ്പെടാന്‍ സമയം ഉമ്മ എന്തൊരു കരച്ചിലായിരുന്നു.
എനിക്കും വല്ലാത്ത സങ്കടം..!

ആദ്യമായാണ്‌ ഉമ്മാനെ പിരിഞ്ഞ് വീട്ടില്‍നിന്നും
രണ്ട് ദിവസം അകന്നുനില്‍ക്കാന്‍ പോകുന്നത്.

വലത് വശത്തെ സീറ്റിലിരിക്കുന്ന 'ദീപാറാണി'യുടെ
എന്‍റെ നേര്‍ക്കുള്ള ഒരു മൃദുമന്ദഹാസം മനസ്സിലേക്ക്
ആവാഹിച്ചപ്പോള്‍ ഉമ്മാന്‍റെ കണ്ണുനീര്‍ മനസ്സില്‍നിന്നും
ബാഷ്പീകരിച്ചു പോയി.

തൃപ്രയാര്‍ ക്ഷേത്രത്തിലെ 'നേംവെടി' മൂന്നെണ്ണം
പൊട്ടിയ ആ സായംസന്ധ്യയില്‍ ലക്ഷ്വറികോച്ച്
ഡബിള്‍ബെല്ലടിച്ചു.

വിരലിലെണ്ണാവുന്ന അദ്ധ്യാപികാദ്ധ്യാപകന്മാരും
അറുപതോളം വരുന്ന പറക്കമുറ്റാത്ത ഞങ്ങള്
കുറേ വാനരപ്പടകളും അന്നത്തെ സൂപ്പര്‍ഹിറ്റ്‌ സില്‍മകളിലെ
ഗാനങ്ങള്‍ ഡ്രൈവറുടെ സീറ്റിന് പിറകില്‍ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള മുകളിലെ വീഡിയോയില്‍ കണ്ടും,കേട്ടും യാത്രതുടങ്ങി.

കിലോമീറ്ററുകള്‍ പിന്നിടുന്തോറും വീടുവിട്ടകലുന്ന എന്‍റെ
മാനസികവ്യഥകള്‍ക്ക് കരുത്തേകാന്‍ തക്കവണ്ണം
അരികത്തിരിക്കുന്ന ദീപാറാണി മന്ദഹാസം പൊഴിച്ചു
കൊണ്ടേയിരുന്നു.

ആയിടയ്ക്ക് സ്കൂളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന സുന്ദരികളായ
പല പെങ്കുട്ടികളോടും പ്രേമം തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും
ദീപാ റാണിയോട് അതുണ്ടായിരുന്നില്ല.
എന്‍റെ വീട്ടില്‍നിന്നും അധികം ദൂരെയല്ലാത്ത
നാരായണന്‍നമ്പീശന്‍റെ മോളായ ഈ ദീപാ റാണി
അടുത്തൂടെ പോകുമ്പോള്‍ ഉലുവയുടെയും,സാമ്പാറിന്‍റെയും
ഗന്ധം പലപ്പോഴും അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു,കൂടെ
എരിവുള്ള ചില കടാക്ഷങ്ങളും നിര്‍ലോഭം അവളെനിക്ക്‌
സമ്മാനിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.

ആ പതിമൂന്നാം വയസ്സിലും പ്രേമമൊന്നും തോന്നാതെ
ഈ ദീപാ റാണിയെ ഞാനൊന്ന് ചുംബിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്
എന്ന് നിങ്ങളോട് ഇപ്പോള്‍ പറയുമ്പോള്‍ അത് കാമമായിരുന്നോ
എന്ന് നിങ്ങള്‍ ആശങ്കപ്പെട്ടാലും അതിനുമെനിക്ക് മറുപടിയില്ല.

എന്തായാലും ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ബസ്സിലിരുന്ന്
എന്‍റെ ഈ ചുംബനവാഞ്ജ എങ്ങിനെ പ്രാക്റ്റിക്കല്‍
ആക്കാം എന്നതായി പിന്നീടെന്‍റെ കാല്‍ക്കുലെഷന്‍.

ആയിടയ്ക്ക് ഉപ്പ പേര്‍ഷ്യയില്‍ നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന
ഒരു കിണ്ണന്‍കാച്ചി കൂളിംഗ്ഗ്ളാസ്സ് ഉമ്മ കാണാതെ
ഞാന്‍ വീട്ടീന്ന് അടിച്ചുമാറ്റി ഭദ്രമായി എസ്കര്‍ഷന്
കൊണ്ട്പോകാന്‍ തയ്യാറാക്കിയ ബാഗില്‍ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ആ ഗ്ലാസ്സിന്‍റെ ഫ്രെയിം പതിനെട്ട് കാരറ്റ് ഗോള്‍ഡ്‌ ആണ്,
കോസ്റ്റ്ലിയാണ് എന്നൊക്കെ ഉപ്പ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് പറയാറുള്ളതും എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.

രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞാല്‍ എടുത്തിടത്ത്‌ തിരിച്ചുവെക്കാലോ,
പോണ പോക്കില്‍ പിള്ളാരുടെ ഇടയില് അതുംവെച്ച്
ഒന്ന് ഷൈന്‍ ചെയ്യാലോ എന്ന ഒരു മെന്റാലിറ്റിയാണ്
എന്നെ പ്രസ്തുത കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് അടിച്ചുമാറ്റാന്‍
പ്രേരിപ്പിച്ച ഘടകം.

അങ്ങിനെ കുറേദൂരം പിന്നിട്ടപ്പോള്‍ ബസ്സിലെ അരണ്ടവെളിച്ചത്തില്‍ ഞാന്‍ ബാഗ് തുറന്ന് സാധനമെടുത്ത്
മുഖത്ത് ഫിറ്റ്ചെയ്ത് കഥാനായികയെ ഒന്ന് നോക്കി.
എല്ലാവാനരന്മാരുടെയും ശ്രദ്ധ മുന്‍പിലെ വീഡിയോയിലാണ്.

ജന്മനാ സുന്ദരനും,അതിലൂടെ കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്സും കൂടി
ധരിച്ച എന്നെ ക്കണ്ട ദീപാ റാണിയുടെ മുഖത്തുനിന്നും
മന്ദഹാസരസം മാഞ്ഞുപോയി ഒരു തരം ശൃംഗാരരസം
നിറയുന്നത് എനിക്കപ്പോള്‍ കാണാമായിരുന്നു.

ദീപാ റാണിക്ക് കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് ബോധിച്ചു എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ
ഞാന്‍ എന്‍റെ മുഖത്തുനിന്നും അതെടുത്തുമാറ്റി അവള്‍ക്ക്
ഒന്ന് മുഖത്ത് വെച്ചുനോക്കാന്‍ ഒരവസരം കൊടുത്തു.

കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് വെച്ച ദീപാ റാണിയെ ബാക്ക്സീറ്റിലിരുന്നിരുന്ന
ഞാന്‍ ആ അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ പിന്നെ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചൊരു
ചുംബനമായിരുന്നു. യൂറോപ്യന്‍ കിസ്സ് കേരളത്തില്‍
അന്ന് അത്ര പ്രചാരമില്ലാത്തതിനാലും,എനിക്കന്നത്
അറിയാത്തതിനാലും ഒരു കാഷ്വല്‍ ചുംബനത്തിന്‍റെ
ദൈര്‍ഘ്യമേ ആ അസുലഭനിമിഷത്തിനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ..

അങ്ങിനൊരു ചുംബനം ദീപാ റാണി പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന
പോലെരണ്ടുകൈയുംനീട്ടിസ്വീകരിച്ചുവെന്നൊക്കെ
പ്പറയുന്നപോലെ അധരവും ഓഷ്ടവും
നീട്ടി അവളത് സ്നേഹപൂര്‍വ്വം ഏറ്റുവാങ്ങി.

കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് ഇപ്പോഴും ദീപാറാണിയുടെ മുഖത്താണ്.
അവളത് തിരിച്ചുതരുന്നുമില്ല, ചോദിക്കാന്‍ എന്നിലെ
ചുംബനനായകന്‍റെ മനസ്സ് സമ്മതിക്കുന്നുമില്ല.

രാത്രിയോടെ തൃശ്ശൂര്‍പീച്ചി ഡാമിലെത്തി എല്ലാവരും
വീട്ടില്‍നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷണപ്പൊതികള്‍ തുറന്നു.
എന്‍റെ പൊതിച്ചോറ് തുറന്നപ്പോള്‍ വീണ്ടും ഉമ്മാന്‍റെ ഗന്ധം.
മനസ്സില്‍ വീണ്ടും ഗൃഹാതുരത്വം ഓളം തല്ലി,
ഒരാശ്വാസത്തിനായി തെല്ലകലെയിരുന്ന് പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി
കൊണ്ടുവന്ന ഇഡ്ഡലിയും,സാമ്പാറും തട്ടിവിടുന്ന ദീപാ
റാണിയെ പാളിനോക്കി. എവിടെ?...
മന്ദഹാസോം ഇല്ല്യാ.. ശൃംഗാരോം ഇല്ലാ..
എരിവുള്ള അവളുടെ മുഖം താഴെയിരിക്കുന്ന
ഇഡ്ഡലിയുടെയും സാമ്പാറിന്റെയും രസങ്ങള്‍ക്കൊപ്പമാണ്.

എന്‍റെ കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് അവളുടെ ജമ്പറിനുള്ളിലെ കിളുന്നു
മുകുളങ്ങള്‍ക്കിടയിലിരുന്ന് എന്നെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം
കുത്തുന്നു. ഈശ്വരാ വെറുമൊരു ഓര്‍ഡിനറി ചുംബനത്തിന്
ദീപാറാണി വിലയിട്ടത് ഉപ്പാന്റെ പതിനെട്ട്കാരറ്റ്-കോസ്റ്റ്ലി
കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്സോ?...

മലമ്പുഴയിലെ യക്ഷിക്ക് ദീപാറാണിയുടെ ഫേസ്കട്ട്
ഉണ്ടോന്ന്പോലും എനിക്ക് തോന്നിയ എസ്കര്‍ഷന്‍ മൂഡ്..!

'കേവലം ഒരു ചുംബനത്തിന് വേണ്ടി ഉപ്പാന്‍റെ
വിലപിടിച്ച കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് കൊണ്ടുപോയി തോലച്ച
കശ്മലാ..! എന്നെന്നോട് എന്‍റെ മനസ്സ് വെന്‍കുണ്ണിച്ചു
കൊണ്ടേയിരുന്ന വിരസമായ വിനോദയാത്രാസഞ്ചാരം.!

പിന്നീട് ആ മലമ്പുഴട്രിപ്പ് കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍
വീട്ടിലെത്തിയാല്‍ കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്സിനെ ചൊല്ലിയുണ്ടാകാന്‍
പോകുന്ന പുലിവാലുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ആലോചനയില്‍
എന്‍റെ ഹൃദയം നീറുകയായിരുന്നു,
സുഹൃത്തുക്കളെ..നീറുകയായിരുന്നു.

കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് ഞാനെങ്ങാനും തിരിച്ചുചോദിച്ചാലോ
എന്ന് ഭയന്ന് ദീപാറാണിയും മൂന്ന് സീറ്റ് മുന്‍പോട്ടു തള്ളി
യാണ് മടക്കയാത്രയില്‍ എന്നോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നത്.

കഥ ഇവിടെ തീര്‍ന്നില്ല,

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം കുറച്ചുദിവസം മുന്‍പ് നാട്ടില്‍
വെക്കേഷന് പോയ അബുദാബിയിലുള്ള ഒരു ക്ലാസ്
മേറ്റിനെ സ്ക്യ്പില്‍ കണ്ടു സംസാരിച്ചപ്പോള്‍
ഞാനന്തം വിട്ടുപോയി.

നാട്ടുവിശേഷങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ അവന്‍ പറയുകയാണ്‌,
'ഡാ,, നമ്മുടെ കൂടെ പഠിച്ചിരുന്ന ആ ദീപാറാണിയില്ലേ?
അവളിപ്പോ ഞാന്‍ താമസിക്കുന്ന വീടിനടുത്താ വീട് വാങ്ങി
താമസിക്കുന്നത്. ഭയങ്കര കഷ്ടപ്പാടോക്കെയാടാ..
ഇടയ്ക്കിടെ ഞാന്‍ കാണാറുണ്ട്‌, നിന്നെക്കുറിച്ചോക്കെ
ചോദിച്ചു. പിന്നെ പാവം തോന്നിയപ്പോ
ഞാനുപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു കോസ്റ്റ്ലി മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍
ഉണ്ടായിരുന്നു, അതവള്‍ക്ക്‌ കൊടുത്തു'.

അറുത്ത കൈക്ക് ഉപ്പ് തേക്കാത്ത അറുപിശുക്കനായ
എന്‍റെ സ്നേഹിതന്‍ ദീപാറാണിക്ക് വിലക്കൂടിയ
മൊബൈല്‍ഫോണ്‍ സമ്മാനിക്കാണമെങ്കില്‍
കേവലം ഒരു ചുംബനമോ, അതല്ല ഇപ്പോള്‍ പ്രചാരത്തിലുള്ള
യൂറോപ്യന്‍ കിസ്സോ ഇനി അതുമല്ല എക്സിട്രാ,,, എക്സിട്രാ..
എല്ലാം ഊഹാപോഹങ്ങള്‍ മാത്രം.. !

ഞാനെല്ലാം മൂളിക്കേട്ടു...
മനസ്സില്‍പ്പറഞ്ഞു..
'നിനക്ക് അത് തന്നെ വേണമെടാ പിശുക്കാ' ന്ന്.. ഹ് ഹ്...

പ്രായപൂര്‍ത്തിയുടെ ഓര്‍മ്മയ്ക്കായ്‌..




രാവിലെ കണ്ണ് തിരുമ്മി ഉമ്മറത്ത് എത്തിയപ്പോ 
പത്രക്കാരന്‍ വിന്‍സെന്റ് വലിച്ചെറിഞ്ഞ മനോരമപേപ്പറിലെ
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നില്‍ക്കുന്ന 'മോണിക്ക ലെവിന്‍സ്കിയും,
അതിനടുത്തുതന്നെ 'എക്സ്-വിവാദത്തില്‍ ഇളിഭ്യനായ 
നില്‍ക്കുന്ന 'ക്ളിന്‍റ്റ'നുമായിരുന്നു ആദ്യ കണി..!

കുറച്ചു നേരം പോട്ടം നോക്കിനിന്ന്,തിരിച്ചു അടുക്കള
വഴി പുറത്തോട്ടിറങ്ങി വടക്കുപുറത്തെ വരാന്തായിലെത്തി
'പിസ്സ'ടിക്കാറുള്ള പറമ്പിന്‍റെ മൂലയിലെ 'ഇരുമ്പന്‍പുളിമര'
ത്തിന്‍റെ ചോട്ടിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോഴാണ് തരിപ്പിക്കുന്ന
ആ കാഴ്ച കണ്ടത്...
മീങ്കാരി 'കാര്‍ത്തു' നല്ല കിണ്ണന്‍കാച്ചിയായി അവിടെനിന്ന്
താറഴിച്ച് ഉടുക്കുന്നു.

ഈ കണികളിലൊന്നും പണ്ടേ നുമ്മക്ക് വിശ്വാസമില്ല..

താറുധാരണം പൂര്‍ത്തിയാക്കി കാര്‍ത്തു മീനിന്‍റെ കൊട്ട
വീണ്ടും തലയിലേയ്ക്കേറ്റിയപ്പോള്‍ നുമ്മളൊന്നും
കണ്ടില്ലേന്ന ഭാവത്തില്‍ കോട്ടുവായിട്ട് ഇരുമ്പന്‍പുളിയുടെ
ചോട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
ഉമ്മ അടുക്കളയില് 'പുട്ടി'ലിടാനുള്ള തേങ്ങാ ചിരവുന്ന
ഒച്ച കേള്‍ക്കാനുണ്ട്.
അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ 'പപ്പേച്ചി'യുടെ തൊടിയിലെ
ഞാവല്‍മരത്തില് കിളികളുടെ കളകളാരവം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ തലേദിവസം ദല്‍ഹി ദൂരദര്‍ശനിലെ പ്രാദേശിക സിനിമകളുടെ സീരീസില്‍
കണ്ട അരവിന്ദന്‍റെ 'ചിദംബരം' സില്മേലെ സ്മിതാപാട്ടീലിനെ
അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന അംഗലാവണ്യത്തോടെയും,മേയ് വഴക്കത്തോടെയും കാര്‍ത്തു വരാന്തക്കടുത്തെത്തിയിരുന്നു.

ട്രൌസറിന്‍റെ ബട്ടന്‍ വിടുവിച്ചു പിസ്സടിക്കാന്‍ നേരം
താഴോട്ട് നോക്കിയപ്പോ മനസ്സിലായി എനിക്ക് മുമ്പേ ആരോ...?
അതേ..ഇവിടെ മീങ്കാരി കാര്‍ത്തു ആ കൃത്യം നിര്‍വഹിച്ചിരിക്കുന്നു.

സി-ബി-ഐ-ഡയറിക്കുറിപ്പിലെ സുകുമാരന്‍റെ ഡയലോഗ്
പോലെ 'ഹമ്പടി ഗള്ളീ' എന്ന് മനസ്സീപറഞ്ഞ് പറമ്പിന്‍റെ
പടിഞ്ഞാറേ മൂലയിലുള്ള കൊടപ്പുളിമരത്തിന്‍റെ
ചോട്ടീപ്പോയി പിസ്സടിച്ചു തിരിച്ചുനടന്നു.

അടുക്കളവരാന്തയുടെ പടി തിരിച്ചുകയറുമ്പോ മീന്‍കൊട്ട
വരാന്തയിലിറക്കിവെച്ച് 'ഈ കോടതിയിലെ ജഡ്ജിയുടെ
മുമ്പിലെ നീതിദേവതയുടെ കൈയില് പിടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള
ഒരു 'ത്രാസ്' ഇല്ലേ?.. അത് പോലൊരു അലുമിനിയത്തിന്‍റെ ത്രാസ്സില് കായലിലെ 'കണമ്പ്മത്സ്യം' എടുത്തിടുന്ന കാര്‍ത്തു'.

'കൈയൊക്കെ നന്നായി കഴുക്യോ കാര്‍ത്ത്വോ?'..

'ഇത് നല്ല കഥ.. ഹ് ഹ്..! ഈ നാറുന്ന മീനെടുത്തു തൂക്കിത്തരാന്‍
ഞാനിനി കൈ സോപ്പിട്ട് കഴുകണോ?..' എന്ന കാര്‍ത്തുവിന്‍റെ
മറുചോദ്യത്തിന് ഇരുമ്പന്‍പുളി നില്ക്കുന്ന ഭാഗത്തോട്ട്
നോക്കി ഞാമ്പറഞ്ഞു,
"ഞാങ്കണ്ടു...ട്ടാ.."

കാര്‍ത്തുവിന്‍റെ മോറ് പൂച്ച കടിച്ച പോലെ ഞെളങ്ങി.
നുമ്മ അത് ഗൌനിക്കാതെ അകത്തോട്ട് കയറിപ്പോരുന്നതി
നിടയില് എന്‍റെ വളര്‍ത്തുപൂച്ച കാര്‍ത്തുവിന്‍റെ രോമം
നിറഞ്ഞ കണങ്കാല് ഒരു പരല്‍മീനിന് വേണ്ടി നക്കുന്നത്
എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.

'ഇത്താ ... മോന്‍ മിടുക്കാനാ ട്ടോ.. ഇത്ത പറയുന്നത്
പോലൊന്ന്വല്ലാ.. ഇത്ത നോക്കിക്കോ അവന്‍ പഠിച്ച്
വല്ല്യ ആളാവും..!'
ടൂത്ത്‌പേസ്റ്റ്‌ എടുത്ത് ബ്രഷില് 'വേണ്ടാവെറുക്കനെ' ഞെക്കി
ത്തുറുപ്പിക്കുമ്പോ കാര്‍ത്തുവിന്‍റെ ഉമ്മനോടുള്ള സംഭാഷണം
എനിക്കവ്യക്തമായി കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു.

രണ്ടീസം കഴിഞ്ഞ് നല്ല ഇടീം മഴേം ഒള്ള ഒരു രാത്രീല്
എന്തോ 'തരിപ്പി'ക്കുന്ന ഒരു 'ദുസ്വപ്നം' കണ്ട് ഞാന്‍
ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നപ്പോ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
വല്ല്യ കോളെജിലൊന്നും പോയി പഠിക്കാതെ തന്നെ ഞാന്‍
വല്ല്യ ഒരാളായിരിക്കുന്നു.
എനിക്ക് 'പ്രായപൂര്‍ത്രി'ആയിരിക്കുന്നു.

പിന്നീടങ്ങോട്ടുള്ള എന്‍റെ ഓരോ വളര്‍ച്ചയിലും
കായല്‍മീനുമായി പടികടന്ന് വരാറുള്ള സ്മിതാപാട്ടീലിനെ
അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന കാര്‍ത്തുവും, വല്ലപ്പോഴും സീസണായാല്‍
കക്കയിറച്ചിയുമായി അടുക്കളവരാന്തയിലെത്തുന്ന മല്ലികയും,
അവരുടെയെല്ലാം പ്രാര്‍ത്ഥനകളും, അനുഗ്രഹങ്ങളും
അദൃശ്യമായഒരു പങ്ക് വഹിച്ചിരുന്നു.

ഓരോ പുരുഷന്‍റെ നേട്ടങ്ങള്‍ക്കും അഭിവൃദ്ധിക്കും
പിറകില്‍ ഒരു സ്ത്രീയുടെ അദൃശ്യമായ പിന്‍ബലം
ഉണ്ടാകുമെന്ന് എന്നോ മഹാന്മാര്‍ രേഖപ്പെടുത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നു.

പേര്‍ഷ്യക്കാരനായി ഇന്ന് ഇത്രേം വല്ല്യ നെലയിലെത്തിയാലും
വന്ന വഴി മറക്കാതിരിക്കാനാണ്‌ ഇതൊക്കെ നിങ്ങ കൂട്ടുകാരോട് ഇടയ്ക്കിടെ പങ്ക് വെയ്ക്കുന്നത്.

ഇങ്ങിനെ എത്രയോ സ്ത്രീകളുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനയും,അനുഗ്രഹങ്ങളും കൊണ്ടാണ് എന്നെപ്പോലെ
നിങ്ങളും ഇത്രയോക്കെ വളര്‍ന്നത്‌ എന്നൊരു സന്ദേശവും
പ്രിയകൂട്ടുകാര്‍ക്ക് ഇതോടൊപ്പം കൈമാറുന്നു.

-അക്കാകുക്ക-



പ്രണയദൂത്..




 
കീബോര്‍ഡിലെ കട്ടകളും,വിരല്‍ത്തുമ്പുകളും നിരന്തരം
ചുംബനത്തിലേര്‍പ്പെട്ടപ്പോഴാണ് എന്‍റെ മോണിട്ടറില്‍
നിനക്കായ് പ്രണയകവിതകള്‍ വിരിഞ്ഞിരുന്നത്.

വിങ്ങുന്ന ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും തപിക്കുന്ന 
വരികളാല്‍ നിനക്ക് ഞാനെന്‍റെ പ്രണയം 
ഒരു തൂശനിലയിലെന്നപോലെ വിളമ്പിത്തന്നിരുന്നത്.

ഇപ്പോഴെന്‍റെ വിരലുകള്‍ ശോഷിച്ചിരിക്കുന്നു,
ഓരോ കോശങ്ങളിലും ക്ലാവ് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു,
ചുംബിക്കാനുള്ള പ്രഹരശേഷി അന്യമായിരിക്കുന്നു.

ഇനി ഞാന്‍ നിനക്കെങ്ങിനെ എന്‍റെ പ്രേമം വിളമ്പും?.....
പരിക്ഷീണനാണെങ്കിലും എന്‍റെ കരാംഗുലികളേ...
മൃദുവായൊരു ചുംബനത്തിലൂടെയെങ്കിലുമെന്റെ
കീബോഡില്‍ ഈ അവസാനവരികള്‍ എഴുതിച്ചേര്‍ക്കൂ...

"മുടിയഴിച്ചിട്ടപോല്‍ കൂരിരുട്ടില്‍ ആര്‍ത്തലച്ചു
പെയ്യുന്ന മഴയില്‍ പടിപ്പുരവാതിലിന് മുന്‍പിലെ
പടികളിലൊന്നില്‍ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നംപോലെ
നമ്രശിരസ്കയായ് നീ ഉപവിഷ്ടയാകണം.

യാമങ്ങള്‍ പിന്നിടുമ്പോള്‍ വെള്ളിമൂങ്ങകള്‍ വസിക്കുന്ന
തെക്കിനിയിലേക്ക് കത്തുന്ന ചെരാതുമായി
കണ്ണുകളില്‍ അഗ്നിയുമായി തിരികെ നടക്കണം

ചാരിയിട്ട കതകുകള്‍ തുറന്ന് അകത്ത് പ്രവേശിച്ചാല്‍
മച്ചില്‍ തൂങ്ങിയാടുന്ന ഒരു 'കടവാതിലി'നെ
നിനക്ക് പതിയെപതിയെ ദൃശ്യമാകും.

അതിന്‍റെ വായില്‍നിന്നും രക്തം കിനിഞ്ഞു വീണ്
എണ്ണക്കറുപ്പ് തോല്‍ക്കുന്ന അകത്തളങ്ങളിലും
ഇടനാഴിയിലും നിറയെ പാടുകള്‍ കാണാം.

പ്രണയമിറ്റിറ്റ് വീഴാറുണ്ടായിരുന്ന മിഴികളിലെ
ശവംതീനിയുറുമ്പുകളുടെ ഘോഷയാത്രയുടെ
കോലാഹലങ്ങള്‍ നിനക്ക് കേള്‍ക്കാം.

അനന്തരം,
വിവസ്ത്രയായി ഒരു വെള്ളിമൂങ്ങയെ ആവാഹിച്ച്
കൈപ്പിടിയിലോതുക്കി കൂര്‍ത്ത വിരലുകളില്‍
ഒരു ദര്‍ഭമോതിരം ചാര്‍ത്തി 'ഉപസ്ഥ'ത്തില്‍ നിക്ഷേപിച്ച്
ചെരാതിലെ എണ്ണപകര്‍ന്ന് ചുട്ടുചാമ്പലാക്കുക.

വെന്തുനീറിയ ഒരാത്മാവിന്‍റെ പൊള്ളുന്ന രോദനം
കെട്ടടങ്ങുമ്പോള്‍,വിലാപങ്ങള്‍ക്ക്‌ മൂര്‍ച്ചകുറയുമ്പോള്‍
തിരികെ വീണ്ടും മിന്നലുകളുമായി പെയ്തിറങ്ങുന
മഴയില്‍ പടിക്കെട്ടുകളില്‍ പോയിരുന്നുകൊള്ളുക.

കൈകളില്‍ ഇന്ദ്രധനുസ്സുമായ് ആര്‍ത്തലച്ചുവരുന്ന മഴയ്ക്കൊപ്പമുള്ള കാറ്റിനൊപ്പംഞാനൊരു
കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്പോല്‍ നിന്‍റെ ചാരേയ്ക്ക് പറന്നിറങ്ങും

പാതി മുറിഞ്ഞ ദ്രംഷ്ടകളാലും,ക്ലാവുപിടിച്ച ശോഷിച്ച
വിരലുകളാലും ഭദ്രമായി നിന്നെ റാഞ്ചിയെടുത്ത്
അനന്തമായ വിഹായസ്സുകളിലേയ്ക്ക് പറക്കും.!

2014 മേയ് 23, വെള്ളിയാഴ്‌ച

സസ്തനി



പതിമൂന്നാമത്തെ വയസ്സില്‍
ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോള്‍ കര്‍ത്താവിന്‍റെ
തിരുദര്‍ശനം..!

അതെ,
ക്ലീറ്റസച്ചായന്‍റെ മോള്‍ക്ക്‌ ദൈവവിളിയുണ്ടായത്
കുരുത്തോലപ്പെരുന്നാള് കഴിഞ്ഞതിന്‍റെ
മൂന്നാം പക്കമാണ്.

തലേന്ന് രാത്രീല് 'കടമറ്റത്തച്ഛന്‍' സീര്യലും
കണ്ടേച്ച് വണ്ടറടിച്ച് കിടന്നുറങ്ങിയെഴുന്നെറ്റ
സൂസിമോള് അമ്മച്ചി മറിയാമ്മച്ചേടത്തിയോട്
ഈ വിവരം പറയുമ്പോ അപ്പന്‍ ക്ലീറ്റസച്ചായന്‍
റബര്‍ഷീറ്റടിക്കുന്ന പണിയിലായിരുന്നു.

അങ്ങാടിവഴി ഇടവകപ്പള്ളിയിലേക്ക് അച്ഛനോട്
വിവരംപറയാനായിപ്പോകുന്ന ക്ലീറ്റസച്ചായനെ
പോത്തിറച്ചിയുടെ കാര്യം ഓര്‍മിപ്പിച്ച്, പാലപ്പത്തിന്
ധാന്യമാവ് കുറുക്കുമ്പോള്‍ മറിയാമ്മച്ചേടത്തിയുടെ
മനസ്സുനിറയെ തിരുവസ്ത്രമണിഞ്ഞ മോളുടെ രൂപം.

'കൊതുകിനെ പ്രതിരോധിക്കാന്‍ സാമ്പ്രാണി പൊകച്ചാല്‍
സാത്താന്മാര്‍ അകന്ന്പോയി കുടുംബത്തില് ഇങ്ങനെ
 പല അനുഗ്രഹങ്ങളും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്'
പാലപ്പവും പോത്തെറച്ചീം കഴിച്ച് ഏമ്പക്കമിട്ട്
ഇടവകയിലെ അച്ഛന്‍ ക്ലീറ്റസച്ചായന്‍റെ കോലായിലെ
ചാരുകസേരയില് അമര്‍ന്നിരുന്ന്‍ പറഞ്ഞു.

പാഠപുസ്തകങ്ങള്‍ മാറ്റി, പകരം മഠത്തിലെ സിസ്റ്റര്‍മാര്‍
വന്നപ്പോള്‍ സമ്മാനിച്ച കൊന്തയും,വേദപുസ്തകങ്ങളും
സ്കൂള്‍ബാഗിലേക്ക് തിരുകിക്കയറ്റുന്നതിനോടൊപ്പം
തലയിണക്കടിയിലൊളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരുന്ന
സിനിമാമാസികയും ഒപ്പം ചേര്‍ക്കാന്‍ സൂസിമോള്‍
മറന്നില്ല.

വൈകുന്നേരം ടൌണില്‍ റബര്‍ഷീറ്റ് വിറ്റെച്ചും വന്ന് കയറിയ
ക്ലീറ്റസച്ചായന് കുടിക്കാന്‍കൊടുക്കാന്‍ മറിയാമ്മച്ചേടത്തി
ചായയിടാന്‍പോയത് കുങ്കുമപ്പൂവ് സീര്യലിന്‍റെ
ഇടവേളയിലായിരുന്നു.

അന്ന് രാത്രിയും റബ്ബര്‍മരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും കൊതുകുകള്‍
കൂട്ടത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. സാമ്പ്രാണി വീണ്ടും
പുകഞ്ഞു.

'ദൈവവിളി' കൊണ്ട് അനുഗ്രഹീതയായി ഉറങ്ങിയെഴുന്നേറ്റ മറിയാമ്മച്ചേടത്തി പിറ്റേദിവസം  മഠത്തില് നിന്നും സൂസിമോള്‍ക്ക്‌
സിസ്റ്റര്‍മാര്‍ സമ്മാനിച്ച കൊന്തയും,വേദപുസ്തകങ്ങളും
ചാക്കില്‍കെട്ടി ഷീറ്റടിക്കുന്ന പുരയുടെ മൂലയില്‍
കൊണ്ടുപോയി നിക്ഷേപിച്ചു.

'എനിക്ക് രുദ്രനെപ്പോലെ എരട്ടച്ചങ്കുള്ള ഒരു മരുമോനെ വേണം,
എന്‍റെ സൂസിമോള് ശാലിനിയെപ്പോലെ ഒരുകുഞ്ഞിനെ
മൊലയൂട്ടുന്നത് കാണണം'
അന്നുരാത്രി റബര്‍പാലിന്‍റെ ചൂരുള്ള ക്ലീറ്റസച്ചായന്‍റെ വിയര്‍പ്പ് പറ്റിക്കിടന്ന്
മറിയാമ്മച്ചേടത്തി കിതപ്പണച്ച് പറഞൊപ്പിച്ചു.

"പള്ളീലച്ഛനെ വിളിച്ച് പാലപ്പോം പോത്തെറച്ചീം കഴിപ്പിച്ച്
വിട്ടതോ?...  മഠത്തീന്ന് സിസ്റ്റര്‍മാര് വന്ന് കൊന്തേം,വേദപുസ്തകോം
തന്നിട്ട് പോയതോ?.. ങേ?.. "
മറിയാമ്മച്ചേടത്തിയുടെ ഗാഡമായ ഒരു ആശ്ലേഷത്തില്‍
ക്ലീറ്റസച്ചായന്‍റെ വാക്കുകള്‍ ബാഷ്പീകരിക്കപ്പെട്ടു.

വിജാഗിരി ഇളകിയ ജനലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ അച്ചായന്‍റെയും
ചേടത്തിയുടെയും അവ്യക്തമായ നിഴലുകള്‍
ഇളകിയാടുന്നത് നോക്കി തന്‍റെ കൂമ്പിവരുന്ന
സ്തനങ്ങളില്‍ സ്പര്‍ശിച്ച് സൂസിമോള്‍ കഴിഞ്ഞയാഴ്ചയില്
കുഞ്ചാക്കോബോബന്‍റെ കട്ടുള്ള ജീവശാസ്ത്രം മാഷ്‌
പഠിപ്പിച്ച വരികള്‍ മനസിലോര്‍ത്തു.

'കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിച്ച് പാലൂട്ടിവളര്‍ത്തുന്ന ജീവികളെ
'സസ്തനങ്ങള്‍' എന്നു പറയപ്പെടുന്നു'.

സാമ്പ്രാണി അപ്പോഴും പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സാത്താന്മാര്‍ ഗതികിട്ടാതെ റബര്‍മരങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്കും
പാലായനം ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.!!



-അക്കാകുക്ക-








2014 മേയ് 19, തിങ്കളാഴ്‌ച

കോണകപുരാണം....




സിന്ധുനദീതടസംസ്കാരത്തില്‍ നിന്നും രൂപംകൊണ്ട
പാരമ്പര്യവസ്ത്രശാഖകളില്‍ അന്യംനിന്നുപോയ ഒരു
മഹത്തായ അടിയുടുപ്പാണ് 'കോണകം' .

ഗ്രാമ്യഭാഷയില്‍ 'കോണം' എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കാറുള്ള
കേവലം ഒരടി വീതിയും, മൂന്നടിയോളം നീളവുമുള്ള
ഈ ഗുഹ്യവസ്ത്രം ഇന്നത്തെ ആഗോള ഉപഭോഗസംസ്കാരത്തില്‍
കാലഹരണപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞെന്ന് അര്‍ത്ഥശങ്കയില്ലാതെ
അടിവരയിട്ട് പറയാം..

നമ്മുടെ പൂര്‍വീകന്മാരുടെ ദൈനംദിനജീവിതത്തില്‍
ഒഴിച്ചുകൂടാന്‍കഴിയാത്ത ടെക്സ്റ്റയിലുകളുടെ ലിസ്റ്റില്‍,
ഒരവിഭാജ്യഘടകമായിരുന്നു, അവരുടെ വസ്ത്രധാരണത്തില്‍
പ്രഥമസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന പ്രസ്തുത കോണകം.

വാട്സ്അപ്പും,ട്വിറ്ററുമായി
മൊബൈല് ഫോണും പാന്റ്സിന്റെ പോക്കറ്റില്‍ ത്തിരുകി
ഫ്രീക്കന്മാരായി വിലസുന്ന ചുള്ളന്മാര്‍ ഇങ്ങിനെ ഒരു
കുന്ത്രാണ്ടം  കണ്ടുകാണാന്‍ യാതൊരു സാധ്യതയുമില്ല.

ചൈനാക്കാരാണ് 'കോണകം' കണ്ടുപിടിച്ചതെന്ന് ആധികാരികമല്ലാത്ത സാധൂകരിക്കാത്ത ചില രേഖകളുമുണ്ട്.
എന്തായാലും ആര്‍ഷഭാരതത്തില്‍ വരേണ്യവര്‍ഗങ്ങളുള്‍പ്പെട്ട
നാനാജാതിമതസ്ഥരും കോണകത്തിന്‍റെ ഉപഭോക്താക്കള്‍
തന്നെയായിരുന്നുവെന്ന് ചരിത്രങ്ങള്‍ പരിശോധിച്ചാല്‍
പുല്ലുപോലെ മനസ്സിലാകും.

യൂറോപ്യന്‍വസ്ത്രധാരണരീതികളോട് അടങ്ങാത്ത അഭിവാഞ്ജ
നിലനിന്നിരുന്നപ്പോഴും,കോണകത്തിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ നമ്മുടെ
പിതാമഹന്മാര്‍ അവരെ കടത്തിവെട്ടി. കാരണം അവരുടെ
ഫാഷന്‍ ഡിസൈനേഴ്സ് സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും ഇങ്ങിനെയൊരു
വസ്ത്രം രൂപകല്പന ചെയ്തിട്ടില്ലായിരുന്നു. എന്തെന്നാല്‍,
അരയില്‍ ചരട്കെട്ടുന്ന ശീലം യൂറോപ്യന്‍സിന്‍റെ
ചിന്തകള്‍ക്കതീതമായിരുന്നുവെന്നതുതന്നെ.

അരഞ്ഞാണച്ചിരടും,കോണകവും തമ്മിലെന്ത് ബന്ധമെന്ന്
ഇപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് സ്വാഭാവികമായും സംശയമുദിച്ചേക്കാം..
കോണകത്തിന്‍റെ രണ്ടറ്റവും തിരുകിക്കയറ്റി താഴോട്ട് വലിച്ചിടുന്നതില്‍
ഈ അരയില്‍ കെട്ടുന്ന ചിരടിനുള്ള പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്‌.

അരഞ്ഞാണച്ചരടില്ലേല്‍ കോണകം പെരുമ്പാമ്പിഴയുന്നപോലെ
പെരുവഴിയില്‍ കിടന്നിഴയും.
പെരുമ്പാമ്പിന്‍റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് മറ്റുചില
ചരിത്രസത്യങ്ങള്‍കൂടി ഓര്‍മ്മവരുന്നത്.

പാമ്പുകടിയേറ്റ ശരീരഭാഗങ്ങളുടെ തൊട്ടുമുകളില്‍ ഈ കോണകമോ,
അരഞ്ഞാണച്ചരടോ അഴിച്ചെടുത്ത് വരിഞ്ഞുകെട്ടി
ഫസ്റ്റ്-എയ്ഡ് നല്‍കി ജീവന്‍ രക്ഷിച്ചെടുത്ത പല സംഭവങ്ങളും
താളിയോലകളില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഇനി പുരുഷന്മാരുടെ 'കോണകമാഹാത്മ്യം' കൊട്ടിഘോഷിച്ച് സ്ത്രീ പ്രാധിനിത്യം ഉന്മൂലനം ചെയ്തുവെന്നും പറഞ്ഞ് ഫെമിനിസ്റ്റുകള്‍
ഇങ്കിലാബ് വിളിക്കേണ്ടാ.. ഹ് ഹ്...

'കോണകം'  എന്നത് പുരുഷവസ്ത്രവേഷത്തിന്‍റെ
പുല്ലിംഗപദമാണെങ്കില്‍, 'താറ്' എന്നതാണ് ഈ മഹത്തായ
പാരമ്പര്യഅടിവസ്ത്രത്തിന്‍റെ സ്ത്രീലിംഗനാമം.

'കോണക'ത്തിനെ അപേക്ഷിച്ച് 'താറി'ന് ഇരട്ടി നീളവും വീതിയും
വേണമെന്നുള്ളതും സ്ത്രീസംവരണക്കാരായ മഹിളാരത്നങ്ങള്‍ക്ക്
പൊക്കിപ്പിടിക്കാവുന്ന മുദ്രാവാക്യം തന്നെയാണ്..



എത്ര പഴകിയാലുംകുഴപ്പമില്ലെന്നതിനാലും,
ഉജാലയില്‍മുക്കിയെടുക്കേണ്ടതില്ലെന്നതിനാലും
ബി-പി-എല്‍ കാറ്റഗറിയില്‍പ്പെട്ട സാധാരണക്കാര്‍ക്ക്
ഏറെ പ്രിയങ്കരമായിരുന്നു ഈ കോണകവും,താറും.

വാസ്കോഡഗാമയുടെ കേരളപര്യടനത്തിനിടയില്‍,
കാപ്പാട് കടാപ്പുറത്ത്കൂടി ഉടുത്തിരുന്ന താറഴിഞ്ഞതറിയാതെ
നടന്നുനീങ്ങുന്നൊരു മീന്‍കാരി പെണ്ണിനെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
നിലത്തൂടെ ഇഴഞ്ഞ്പിറകെപോകുന്ന താറിന്‍റെ വാല്കണ്ട്
പുള്ളി മത്സ്യകന്യകയാണോ അതെന്ന് ശങ്കിച്ചുപോലും..!!

ഇന്ന് നാട്ടുനടപ്പുള്ള ഗ്രാമീണഭാഷയിലെ ഒഴിച്ചുകൂടാന്‍
കഴിയാത്ത പ്രയോഗങ്ങളായ 'താറടിച്ചുകാണിക്കലും',
'കോണത്തിലെ ഏര്‍പ്പാടു'മൊക്കെ നമ്മുക്ക് സംഭാവന
ചെയ്തത് നമ്മുടെ പിതാമഹന്മാര്‍ നമ്മുക്ക് സമ്മാനിച്ച മഹത്തായ
ഈ അടിവസ്ത്രം തന്നെയാണ്.

'കോണക'ത്തിന്‍റെയും,'താറി'ന്‍റെയും മാഹാത്മ്യത്തെ കുറിച്ച്
ഇനിയും ഒരു പാട് എഴുതണമെന്നുണ്ട്.
സമയക്കുറവും, വായനക്കാരായ മാന്യസുഹൃത്തുക്കളുടെ
ഈ ലേഖനത്തോടുള്ള 'താറ'ടിയെ ഭയന്നും ഈ
സുവിശേഷം ഇവിടെ ഫുള്‍സ്റ്റോപ്പിടുന്നു.

അന്യംനിന്നുപോയ 'കോണകം' എന്ന ബൃഹത്തായ,
അതിപുരാതനമായ അടിവസ്ത്രപാരമ്പര്യത്തിലെ
മഹത്തായ ഈ കണ്ണിയെ വരുംതലമുറകള്‍ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്താനും,
ഇനിയും 'എക്സ്പെയറി'യായിട്ടില്ലാത്ത ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന
പിതാമഹന്മാര്‍ക്ക് ഓര്‍ത്തെടുക്കാനുമായി മുന്നൂറ്ററുപത്തഞ്ച്
ദിവസത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ദിനത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തി
ഒരു 'കോണകദിന'വും കൂടി അനുവദിച്ച് ഞങ്ങള്
കൊറേ ഫേസ്ബുക്കന്‍മാര്‍ക്ക് ആഘോഷിച്ചര്‍മാദിക്കാന്‍
അവസരമുണ്ടാക്കിത്തരണമെന്ന് അധികാരികളോട്
വിനീതമായി അപേക്ഷിക്കുന്നു.

എല്ലാ അഭിനവഫേസ്ബുക്കന്മാര്‍ക്കും  ഇനിയുമെപ്പോഴോ
 വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു ലോഡ് 'കോണകദിനാശംസകള്‍'......!!

-അക്കാകുക്ക-

2014 മാർച്ച് 7, വെള്ളിയാഴ്‌ച

കോഴിക്കുംഭകോണം..!!



എല്ലാ അറബിമാസങ്ങളിലും പതിനേഴാം തിയതികളില്‍
മദ്രസ്സയിലെ മുസ്ല്യാരെ വിളിച്ചുവരുത്തി 'മൌലൂദ്പാരായണം'
നടത്തിയിട്ട് പോക്കറ്റ്മണിയും,വയര്‍നിറയെ കോഴ്യെറച്ചീം,പത്തിരീം
തീറ്റിച്ചുവിടുന്ന ഒരേര്‍പ്പാട് വീട്ടിലുണ്ടാണ്ടായിരുന്നു.
ഇപ്പോഴും ആ പതിവ് തുടരുന്നുണ്ടോ?... ആവോ?...

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പ് ഞാനും എന്‍റെ അനുജനും കൂടി ഞങ്ങളെ
മദ്രസ്സയില്‍ ഓത്തുപഠിപ്പിച്ചിരുന്ന മുസ്ലിയാരെ 'ശഹാദത്ത്കലിമ'
ചൊല്ലാതെ മൃഗീയവും,പൈശാചികവുമായ അറുത്ത കൊഴ്യെറച്ചി
തീറ്റിച്ച ഒരു കഥയുണ്ട്.

രണ്ട്കോഴിയെയും,അതുങ്ങളെ അറുക്കാനുള്ള കത്തിയും സഞ്ചിയിലാക്കി
മുസ്ല്യാര്‍ക്ക് കൊടുക്കാനുള്ള കൂലി പത്ത് ഉറുപ്പികയും തന്ന് ഉമ്മ ഞങ്ങളെ
മദ്രസ്സയിലേക്ക് വിട്ടു. വീടും മദ്രസ്സയുമായി ഒന്നര കിലോമീറ്ററോളം ദൂരമുണ്ട്.

വഴിയില്‍കാണുന്ന പുളിമരത്തിലും,മാവിലുമൊക്കെ കല്ലെറിഞ്ഞു മദ്രസ്സയും
ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള യാത്രക്കിടയില്‍ വിക്രസ്സുകളുടെ കോടാലിയായ അനുജന്‍റെ
പ്രലോഭനം..
"മുസ്ല്യാര്‍ക്ക് എന്തിനാ വെര്‍തെ പത്തുര്‍പ്പ്യ കൊടുക്ക്‌ണ്..
ഇക്കാ.. നമ്മുക്ക് തന്നെ അങ്ങ്ട് പൂശ്യാലോ.. ഇവറ്റകളെ.. ങേ?..."

ഉള്ളില്‍ കുറ്റബോധമുണ്ടെങ്കിലുംപത്ത് ഉറുപ്പിക ഡിവൈഡ് ചെയ്യാമെന്ന
ഓഫറില് കെ-എസ്- യു-ക്കാരനായിരുന്ന നുമ്മ മൂക്കുംകുത്തിവീണു.

പിന്നെയെല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു,
പൂട്ടിക്കിടക്കുന്ന ഫല്‍ഗുണന്‍റെ ബാര്‍ബര്‍ഷോപ്പിന്‍റെ മുന്‍പിലുള്ള കലുങ്കിനടിയിലേയ്ക്ക് ഊര്‍ന്നിറങ്ങി സഞ്ചിയില്‍നിന്നും
ഓരോന്നായി പുറത്തെടുത്ത്കോഴികളുടെ കഴുത്തുകള്‍ തലങ്ങും,വിലങ്ങും
ഏതാണ്ട് മുസ്ല്യാര്‍ അറുക്കുന്നപോലെ കൃത്യം നിര്‍വഹിച്ചു.

അഞ്ചുറുപ്പിക വെച്ചു ഞങ്ങള്‍ പങ്കിട്ടെടുത്ത് അറുത്ത കോഴികളെയും,അറുക്കാന്‍ തന്ന കത്തിയും വീട്ടിലേല്‍പ്പിച്ചു.

വൈകുന്നേരം മുസ്ല്യാര്‍ പതിവുപോലെ മൌലൂദ്പാരായണത്തിനായെത്തിയപ്പോള്‍ ഉമ്മ,
"കത്തിക്ക് മൂര്‍ച്ച കൊറവായിരുന്ന്‍.. ല്ലേ... മുസ്ല്യാരേ?.... "

മുസ്ല്യാര്‍ ഇത്കേട്ടപാടെ അന്ധാളിച്ചു  ശ്യെയ്ത്താന്‍മാരെ നോക്കുന്നപോലെ
എന്നെയും അനുജനെയും  അടിമുടി വീക്ഷിക്കുന്നതിനിടയില്‍
ഉമ്മ പത്തിരി ചുടാന്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് വച്ചുപിടിച്ചു.

അങ്ങനെ മൌലൂദ്പാരായണോം തീര്‍ന്നു, ഫുഡ്‌ അടിക്കാന്‍ കൈകഴുകാനായി
വാഷ്ബേയ്സിനടുത്തെയ്ക്ക് നടക്കുന്നതിനിടെ ഉമ്മ കേള്‍ക്കാതെ സ്വകാര്യായിട്ട്മുസ്ല്യാര്‍  എന്നോടൊരു ചോദ്യാ....
"അറുക്കുമ്പോ ശഹാദത് കലിമ ശോല്ല്യേര്‍ന്നോ?... ഹിമാറേ....."

ശഹാദത്ത് കലിമേ?... ങേ?.. അതെന്തൂട്ട് കുന്തം?...!!
ഞാന്‍ അന്തംവിട്ടുനില്‍ക്കുന്നതിടെ മുസ്ല്യാര്‍ കൈയും കഴുകിപ്പോയി ഡൈനിംഗ്ടേബിളിനരുകില്‍ കസേര വലിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നതിനിടയില്‍
ഇങ്ങിനെ പിറുപിറുക്കുന്നത് എനിക്ക് കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു.
"ങാ..!! കഴിക്കുന്നേന് മുമ്പ് ശഹാദത് കലിമ ശോല്ല്യാലും കബൂലാണ്,
അസ്തഹ്ഫിറുള്ളാ..!!"

മുസ്ല്യാരോടുള്ള കലിപ്പുകള്‍ ഒരിടവേളയ്ക്ക് ശേഷം...
തുടരുന്നു..

@ ഷഹാദത് കലിമ = ഇസ്ലാംമതാചാരപ്രകാരം ഈ സൂക്തം പക്ഷിമൃഗാദികളെ
ഭക്ഷിക്കാനായി അറുക്കുന്നതിന്മുന്‍പ് നിര്‍ബന്ധമായും ഉച്ഛരിച്ചിരിക്കണം . ഈ സൂക്തം ഉച്ഛരിയ്ക്കാതെ അറുത്താല്‍ ആ മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നത് നിഷിദ്ധമാണ്. )

-അക്കാകുക്ക-





2014 മാർച്ച് 4, ചൊവ്വാഴ്ച

ബാലചന്ദ്രന്‍ - ചുള്ളിക്കാടും,എന്‍റെ കവിതാഭ്രാന്തും..!!



വീക്ഷണകോണുകളില്‍ ഭാഷാദാരിദ്ര്യം കടന്നുകൂടുമ്പോള്‍
ചില മഹത്തായ സാഹിത്യരചനകള്‍ക്ക് രൂക്ഷവിമര്‍ശനങ്ങള്‍
ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടിവരുന്നു. ഏതാണ്ട് അതുപോലെതന്നെ ചില
മഹത്തായ സാഹിത്യസൃഷ്ടികളോട് അമാനുഷികമായ അഭിനിവേശം
തോന്നി നെഞ്ചിലേറ്റിയാലും തീക്ഷ്ണമായ ഭവിഷത്തുകളും നേരിടേണ്ടി
വരുമെന്നും അനുഭവത്തിന്‍റെ വെളിച്ചത്തിലൂടെ ഞാനറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

കലാലയജീവിതത്തിലെ കാലഘട്ടങ്ങളിലെ വായനകള്‍ക്കിടയില്‍
വിഭൂതികളുടെ മേച്ചില്‍പ്പുറങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാന്‍ ചില കവിതകള്‍
പ്രചോദനമായിരുന്നു.
കവിതാവായനകളിലൂടെ, അടിമുടി പൂത്തു തളിര്‍ത്ത് പുഷ്പിച്ച്
മനസ്സില്‍ ഒരു കാമുകഹൃദയം പടര്‍ന്നുപന്തലിച്ചതും, ക്രമേണ ഈ
അഭിനിവേശം ജീവിതത്തിന് തന്നെ ഭീഷണിയായി ത്തീര്‍ന്നതും
ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മിക്കുമ്പോള്‍ കൌതുകമായി തോന്നുന്നു.

'കത്തുന്ന ചുംബനംകൊണ്ടു നീ പണ്ടെന്‍റെ
കയ്ക്കുന്ന പ്രാണനെച്ചുട്ടുപൊള്ളിച്ചതും
കണ്ണിന്‍റെ നക്ഷത്രജാലകത്തില്‍ക്കൂടി
ജന്മാന്തരങ്ങളെ കണ്ടു മൂര്‍ച്ചിച്ചതും'

എന്നുതുടങ്ങുന്ന വരികളെഴുതി കാമുകഹൃദയങ്ങളില്‍ കത്തുന്ന കനലുകള്‍
കോരിയിടാന്‍ അന്നുണ്ടായിരുന്ന യുവകവികളില്‍ ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാട്
പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധപുലര്‍ത്തി.

എന്തിനേറെ പറയുന്നു , ഇദ്ദേഹം സ്വന്തമായി രചിച്ച കവിതകളും, മറ്റു ഭാഷയില്‍നിന്നും വിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത കവിതാശകലങ്ങളും ഇടുക്കിഗോള്‍ഡിനോടൊപ്പം    വായിച്ചു വായിച്ചു
ഹൃദയത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിച്ചപ്പോള്‍ എന്‍റെ
ജീവിതംതന്നെ കൈവിട്ടുപോകുന്നത് എന്നെക്കാള്‍ മുന്‍പ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്
എന്‍റെ രക്ഷിതാക്കള്‍ ആയിരുന്നു.

തീപിടിപ്പിക്കുന്ന കത്തുന്ന വിരഹപ്രണയ്രാദ്രവരികള്‍ കുറിച്ചിടുന്ന
ചുള്ളിക്കാട് സാര്‍ ഞാന്‍ തന്നെയാണ് എന്ന സങ്കല്‍പ്പത്തിലായി പിന്നീടുള്ള നാളുകള്‍ മാറുകയായിരുന്നു.

ഷര്‍ട്ടും,പാന്റ്സും വരെ വാഷ് ചെയ്യാന്‍ വീട്ടില്‍
അഴിച്ചുകൊടുക്കാതെ മുഷിഞ്ഞവേഷത്തിലായിപ്പോയ ദിവസങ്ങള്‍.
ചില അവസരങ്ങളില്‍ കവിയും അങ്ങിനെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ
സമീപം പ്രത്യക്ഷപെട്ടിരുന്നതായി അക്കാലത്ത് ചില ലേഖനങ്ങളില്‍
വായിച്ചറിഞ്ഞായിരുന്നു നുമ്മടെ ഈ വിധം കലാപരിപാടികള്‍.
പാന്റ്സിന്‍റെ പോക്കറ്റില്‍ ചുള്ളിക്കാട്സാറിന്‍റെ 'പതിനെട്ട്കവിതകള്‍'
എന്ന പുസ്തകം സദാസമയവും സ്ഥാനംപിടിച്ചിരുന്നു.
ഓരോ കവിതയും വെള്ളക്കടലാസില്‍ പകര്‍ത്തിയെഴുതി
പലപലകൂട്ടുകാരികള്‍ക്ക് സമ്മാനിക്കുമ്പോള്‍ നിര്‍വൃതിയില്‍
ആറാടുകയായിരുന്നു സമനിലതെറ്റിയ എന്‍റെ മനസ്സ്.

ഇഷ്ടം തോന്നിയ പെണ്‍കുട്ടിയോട് അത് തുറന്നുപറയാനുള്ള വൈമനസ്യം
കൊണ്ട്, അമ്പലത്തിനുചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്ന അവളുടെ കാല്‍പ്പാടുകളിലൊന്നിലെ പവിത്രമായ മണ്ണ് ശേഖരിച്ചു പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി
സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന കവിയോട് മുടിഞ്ഞ ആരാധനതോന്നിയിരുന്ന നാളുകള്‍.

ഈ ആരാധനയ്ക്ക് വിരമാമിടാനായത് തൃശ്ശൂര്‍ എലൈറ്റ് ഹോസ്പിറ്റലിലെ
മോഹന്‍ദാസ്‌ എന്ന സൈക്ക്യാട്രിസ്റ്റിന്‍റെ കൌണ്‍സിലിങ്ങിലൂടെയാണ്.
കവിയുടെ ആത്മാവും പേറിനടന്ന എന്നെ രക്ഷിതാക്കള്‍ കുരുക്കിലാക്കി
പുള്ളിക്കാരന്‍റെയടുത്ത് എത്തിക്കുകയായിരുന്നു.

പാന്റിന്‍റെ പോക്കറ്റില്‍ ചുള്ളിക്കാടിന്‍റെ 'പതിനെട്ട് കവിതകളുമായി'
പിടികൂടിയ ഒരു പതിനെട്ടുകാരനെ ഡോക്ടര്‍- മോഹന്‍ദാസ്‌സാര്‍ ഓര്‍മ്മിക്കുന്നുണ്ടോ.. ആവോ?...!!

പിന്നീട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ചുള്ളിക്കാട് സാറിനെ ഒരു സാഹിത്യസദസ്സില്‍
വെച്ചു സഹൃദയര്‍ക്കിടയിലിരുന്ന്‍ നേരിട്ട്കാണാനുള്ള അവസരവും
ഉണ്ടായി. ഫേസ്ബുക്കില്‍ ഞാനിപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തെ ഫോളോ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
അന്ധമായ ആരാധനയോടല്ലാതെ....
ഒരു സാധാരണ വായനാകമ്പക്കാരന്‍ എന്ന അതിര്‍വരമ്പ് വെച്ചു മാത്രം.

-അക്കാകുക്ക-







2014 ഫെബ്രുവരി 2, ഞായറാഴ്‌ച

ഫേസ്ബുക്കിലെ ഫെമിനിസ്റ്റ്...





'ഗോവിന്ദചാമി'യെ സ്വപ്നംകണ്ടുണര്‍ന്ന മഹിളാരത്നം
പാല്‍മണം മാറാത്ത മകളെ പീഡിപ്പിച്ചു തലയ്ക്കടിച്ച്
കൊല്ലാന്‍ കാമുകന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ തലവെച്ചു വീണ്ടും
ഉറക്കത്തിലേയ്ക്കു വീഴുംമുന്‍പേ കൊട്ടേഷന്‍ കൊടുക്കുന്നു..!!

പിറ്റേന്ന്,സൗമ്യയുടെ ഓര്‍മ്മദിവസത്തിനു കത്തിയ്ക്കാന്‍
രണ്ട്കൂട് മെഴുകുതിരി വലിയൊരു 'ബിഗ്‌ഷോപ്പറി'ല്‍
വാങ്ങിക്കുന്നു,
അതിലാവണമല്ലോ മകളുടെ ചേതനയറ്റ ഇളംശരീരം
തെരുവിലെ കുഴിയിലേയ്ക്ക് പൊതിഞ്ഞെടുക്കാന്‍...!!

വീണ്ടും 'കൃസരി' ചൊറിഞ്ഞപ്പോള്‍ അയലത്തെ പയ്യനെ
ഓടിച്ചിട്ട്പിടിച്ച് 'ലിംഗവിശപ്പ്‌' എന്ന വിവാദകവിത
പരമരഹസ്യമായി വായിച്ചു കേള്‍പ്പിക്കുന്നു..!!

വാത്സ്യായനന്‍റെ പറമ്പിലെ പുളിയും.പച്ചമാങ്ങയും
വാരിവാരിത്തിന്ന് ഫേസ്ബുക്കില്‍ കിടന്ന് ശര്‍ദ്ദിക്കുന്നു.
തകര്‍ന്നടിഞ്ഞ പുരുഷമൂല്യച്യുതികള്‍ക്കെതിരെ
ഉച്ചത്തില്‍ അലറിവിളിക്കുന്നു,കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പുന്നു,
"എനിയ്ക്കവന്‍റെ 'വരി' യുടയ്ക്കണം..!!
പീസ്പീസാക്കി മസാലപുരട്ടണം
മുരിങ്ങയിലത്തോരനിലിട്ടു കഴിയ്ക്കണം..!!

അവളുടെ രോദനങ്ങളും,കഴപ്പുകളും ആയിരമായിരം
ഷെയറുകളായി വായനക്കാര്‍ പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുന്നു.

#
തള്ളേ.. എന്തൊരു തള്ള്.. ഒന്ന് പോ... കൊച്ചേ....  
__________________________________________

കവിതയല്ലിത്,പ്രാസമോ ,വൃത്തമോ കൈമോശംവന്ന 
അണപൊട്ടിയൊഴുകുന്ന രോഷം...!!
വെറും കപടസദാചാരത്തോട് അണപൊട്ടിയൊഴുകുന്ന
രോഷം മാത്രം..!!

=അക്കാകുക്ക=

ഒലക്കേടെ മൂട്...!!





വേണ്ടതിനും വേണ്ടാത്തിടത്തും ഈ 'ഒലക്കേടെ മൂട്'
എന്നുപറയുന്ന ഒരു ശീലം മലയാളികള്‍ക്കിടയിലുണ്ട്..
ഈ ഒലക്കേടെ മൂടിനോടുള്ള അസഹിഷ്ണുതക്ക്
എന്തായിരിക്കാം ഹേതു?...

പ്രഹരശേഷിയുള്ള നീണ്ടുമെലിഞ്ഞ ഈ ആയുധവും
നിരന്തരമര്‍ധനം ഏറ്റുവാങ്ങാന്‍ ഉരലും ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍
ആയിരത്തിതൊള്ളായിരത്തിഎഴുപതുകള്‍ക്കു മുന്‍പ്
നമ്മുടെ പൂര്‍വികന്മാര്‍ കഞ്ഞികുടിക്കുമായിരുന്നോ?.. ഉവ്വോ..?

നെല്ല് പുഴുങ്ങിയുണക്കി ഉരലില്‍ നിക്ഷേപിച്ച്  പ്രസ്തുത ഉലക്കകൊണ്ട്
ഒരു പ്രത്യേകതാളത്തില്‍ മുകളിലോട്ടും താഴോട്ടും
പ്രഹരിച്ച് ഉമി നിര്‍മാര്‍ജനം ചെയ്ത് അരിയാക്കി മാറ്റി
നമ്മുടെ മുന്‍തലമുറകള്‍ക്ക് ഗൃഹനാഥകള്‍
വെച്ചുവിളമ്പി കൊടുത്തിരുന്നു. ഇല്ലേ?.. പറയൂ..

അപ്പോള്‍ ഒരു അന്നദാതാവാവിന്‍റെ മീഡിയേറററിന്‍റെ റോള്‍
കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്ന ഈ ഉലക്കയെ സ്ഥാനത്തും,
അസ്ഥാനത്തും ആക്ഷേപിക്കുന്നത് നന്ദികേടല്ലേ?
ജുഗുല്‍പ്സവാഹമല്ലേ.. അല്ലേ?.. ങേ..!?..

-അക്കാകുക്ക-









പ്രണയിനിയുടെ ദാനം....






'വിസ്കി'യിലൊഴിച്ചിരുന്നത് സോഡയോ വെള്ളമോ

അല്ല, എന്‍റെ പ്രണയിനിയെ തന്നെയായിരുന്നു.

ഉന്മാദത്തിന്‍റെ അരണ്ടവെളിച്ചത്തിലെ സായാഹ്നങ്ങളില്‍

ടിപ്പായി കൊടുത്തിരുന്നത് എന്‍റെ നഷ്ടപ്രണയവും..!!

ഓരോ സിപ്പില്ലും അവളെ വൃക്കയിലേക്കാവാഹിച്ചു

അരിച്ചെടുത്ത് എന്‍റെ തലച്ചോറിലിട്ട് നിമഞ്ജനം ചെയ്തു.

എനിക്കായവള്‍ എഴുതിയ പ്രണയലേഖനങ്ങള്‍ക്ക്

തീപിടിപ്പിച്ച് ഞാന്‍ സിഗരറ്റ് കൊളുത്തി വലിച്ചു.

അവസാനസിപ്പില്‍ ബാക്കി വന്ന യൗവനവും

റമ്മിലൊഴിച്ചു വലിച്ചുകുടിച്ച് പടിയിറങ്ങുമ്പോള്‍

എന്‍റെ ആസ്ഥാന ബാറിന്‍റെ പുതുക്കിപ്പണിയുന്ന 

കിഴക്കേ ചുവരിലേക്കിനോക്കി ഞാന്‍ പരിഹസിച്ചു.

"ഇതെന്‍റെ നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രണയിനിയുടെ ദാനമല്ലേ...?  "



-akkaakukka-

2014 ജനുവരി 31, വെള്ളിയാഴ്‌ച

സാഹിത്യവാര്‍ഷിക ഫലം..




ഈ വര്‍ഷം വിടപറയുമ്പോള്‍ ബ്ലോഗിലും,ഫേസ്ബുക്കിലും
എന്‍റെ വായനകളെഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സ്വാധീനിച്ച 
എഴുത്തുകാരന്‍ ആരെന്നു ചോദിച്ചാല്‍ ഒറ്റ ഉത്തരമേയുള്ളൂ....

ലക്- വിരോധാഭാസൻ- വിരോധാഭാസങ്ങളോട് വിരോധം എന്ന 
തൂലികാനാമത്തില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന നമ്മുടെയെല്ലാം പ്രിയങ്കരനായ എല്ലാവരുടെയും ലക്-ബായ്.




രാഷ്ട്രീയം, സാമൂഹികം, സാഹിത്യം ഈ രംഗങ്ങളിലുള്ള 
സൂക്ഷ്മമായ നിരീക്ഷണപാടവം കൈമുതലായുള്ള 
ഈ M B A ക്കാരന്‍ദുബായില്‍ പ്രവാസജീവിതം നയിക്കുന്നു.

താനെഴുതുന്ന എന്തിനെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായ ഒരു കാഴ്ചപ്പാടുള്ള
ഇദ്ദേഹം ഹാസ്യാത്മകവിമര്‍ശനങ്ങളോടെ ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയ
ചുറ്റുപാടുകള്‍ പാര്‍ട്ടിഭേദമന്യേ സ്റ്റാറ്റസുകളാക്കി ഇടവിട്ടിടവിട്ട്
പോസ്റ്റിവിടുമ്പോള്‍ നിങ്ങളുള്‍പ്പടെയുള്ള ഈ ഞാനും വായിച്ച്
അന്തംവിട്ടുകുത്തിയിരുന്നു ചിന്തിച്ച് വട്ടായിപ്പോയിട്ടില്ലേ?...

അസ്ഥി തുളയ്ക്കുന്ന വിമര്‍ശനശരങ്ങളാല്‍ ദുഷിച്ച
സാമൂഹിക രാഷ്ട്രീയ വിമര്‍ശനങ്ങളുമായി നമ്മള്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്ന
സാധാരണക്കാരായ വായനക്കാരോട് സംവദിക്കാന്‍ അസാമാന്യ
കഴിവുള്ള ഇദ്ദേഹം അസാമാന്യമായ ഒരു വ്യക്തിത്വന്നുടമ കൂടിയാണ്.

എഴുതുന്ന വാക്കും, പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ശൈലിയും തമ്മില്‍
അജഗജാന്തരമുള്ള ഇവിടെയുള്ള പല പ്രമുഖരില്‍ നിന്നും
ഇദ്ദേഹത്തെ വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നതും ഈ വ്യക്തിപ്രഭാവം തന്നെ.

സമകാലികരാഷ്ട്രീയ സ്റ്റാറ്റസുകള്‍ ചുരുങ്ങിയ വരികളില്‍ നര്‍മ്മത്തില്‍
ചാലിച്ച് ഒന്നിന്പിറകെ ഒന്നായി ഇടതടവില്ലാതെ എഴുതിയിട്ട്
കൈയ്യടി വാങ്ങുന്നതിന്‍റെ കൂടെ കഥകള്‍,കവിതകള്‍,ലേഖനങ്ങള്‍
എന്നീ സാഹിത്യമേഖലകളിലും ഇദ്ദേഹത്തിന് അസാമാന്യപാടവമുണ്ട്.

http://virodhabhasan.blogspot.com/

http://www.panjaravadikal.blogspot.com/

മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ബ്ലോഗുകളിലൂടെ ഒരു സന്ദര്‍ശനം
നടത്തിയാല്‍ ഇക്കാര്യം വ്യക്തമാകും.

പുതിയ സൂര്യന്‍, ധര്‍മ്മശാലയിലെ വിരുന്നുകാരന്‍, കരിക്കട്ട എന്നീ
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥകള്‍ എനിക്കേറെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്.
മൂന്ന് ആണുങ്ങള്‍, അവസാനത്തെ ചിരി, ഈഡിപ്പയ്യന്‍,ദി-കിഡ്നാപ്പര്‍
അങ്ങിനെ ഒരുപാടൊരു കഥകളുടെ ഒരു കലവറ തന്നെയാണ്
ഈ രണ്ടു ബ്ലോഗുകളും.

ചില ഫേസ്ബുക്ക് ചിന്തകള്‍, മലയാളത്തെറികള്‍, തുപ്പല്‍സംസ്കാരം
എന്നീ ലേഖനങ്ങളുള്‍പ്പടെ ഒരു പാട് ചിരിക്കാനും ചിന്തിക്കാനും,
പ്രേരണയാകുന്ന സൃഷ്ടികളുടെ ഒരു പത്തായപ്പുരതന്നെയാകുന്നു
ഈ ബ്ലോഗുകള്‍.

https://www.facebook.com/virodhabhasan ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ ഫേസ്ബുക്ക് പേജും നിലവാരത്തിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ മറ്റേതു പേജുകളെക്കാളും
മുന്‍പന്തിയില്‍ തന്നെ.

വരാനിരിക്കുന്ന ഈ 2014 നമ്മുടെയും, എന്‍റെയും പ്രിയപ്പെട്ട ഈ എഴുത്തുകാരന് സാഹിത്യ സൃഷ്ടിയിലും, ജീവിതയാത്രയിലും
അഭിവൃദ്ധികളുടെ തന്നെ വര്‍ഷമായിത്തീരട്ടെ..!!

അഭിവാദ്യങ്ങളോടെ
പുതുവത്സരാശംസകള്‍...!!

with love -അക്കാകുക്ക-

2014 ജനുവരി 29, ബുധനാഴ്‌ച

-അയല്‍ക്കാരിയുടെ വൈധവ്യം-




-അയല്‍ക്കാരിയുടെ വൈധവ്യം-

ഒരു നിഷ്ടൂരവിധി-
ഭോഗാസക്തിയുടെ
മധുവിധുകാലങ്ങളില്‍
ഈശ്വരന്‍റെ ക്രൂരത....!!!

വിധവാസമ്പര്‍ക്കക്കാരനും
സദാചാരവാദിയും 
ജാതകപ്പൊരുത്തമില്ലാത്തവര്‍
ബദ്ധശത്രുക്കള്‍...

മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കുന്ന
സദാചാരക്കാരനൊരു
'കടുക്കാകൃഷി'ക്കാരന്‍,
ഷണ്ഡകോമളന്‍..!

കഞ്ഞുണ്ണിയിട്ട് കാച്ചിയ എണ്ണയുടെ
മണമുള്ള കാര്‍ക്കൂന്തല്‍
അയാള്‍ക്കേറെയസഹ്യം...
ചെന്നിനായകക്കഷായംപോലെ..!

കൃശഗാത്രികളുടെ മന്ദഹാസങ്ങള്‍
ഭീഭല്‍സപ്പെടുത്തുന്ന വേളകളില്‍
സദാചാരമുദ്രാവാക്യമെഴുത്ത്
കൊടുമ്പിരികൊണ്ടിരുന്നു.

കാമാസ്ക്തയായ വേളിയുടെ
വെട്ടേറ്റുപിടയുമ്പോഴും
അയാളുറക്കെ മുദ്രാവാക്യം
വിളിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു..

അപ്പോഴെല്ലാം അയാളുടെ വേളി
വൈധവ്യത്തിനായി
ദൈവത്തോടുള്ള
പ്രാര്‍ത്ഥനയിലായിരുന്നു..!!

ഇവിടെയിപ്പോള്‍ വൈധവ്യം
ഒരനിവാര്യവിധിയായിരിക്കുന്നു,
ഈശ്വരന്‍റെ പുണ്യദാനമായിരിക്കുന്നു.
#പ്രൈസ് the LOARD 




2014 ജനുവരി 8, ബുധനാഴ്‌ച

ദൈവത്തിന്‍റെ സ്വന്തം നാട്...!!


ഭൂമധ്യരേഖയിലിന്നലെ കയറിയിരുന്നു ഞാന്‍
ഭൂമിയുടെ സ്പന്ദനം ഭൂപാളരാഗത്തില്‍ ശ്രുതി ചേര്‍ത്തു.

കരിമണലില്‍ തലപൂഴ്ത്തി കരാറുകാരന്‍ ലേലം
വിളിയുടെ മന്ത്രോച്ഛാരണം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.

പെരുന്തച്ചന്‍മാര്‍ ക്ഷേത്രനടകളില്‍ അമ്മത്തൊട്ടില്‍ പണിത്
മൂര്‍ച്ചയുള്ള 'ഉളി' മാതാവിന്‍റെ കണ്ഠം ലക്ഷ്യമാക്കുന്നു.

ജീവകാരുണ്യപ്രവര്‍ത്തകര്‍, വൃദ്ധമന്ദിരങ്ങളിലെ പ്രവേശനം
ലക്ഷങ്ങളുടെ ഡോണേഷനില്‍ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നു.

വൃഷ്ണസഞ്ചികളിലെ വിസ്ഫോടനം, മുലപ്പാല്‍ നുണയുന്ന
പൈതങ്ങളില്‍ ലൈംഗികപരീക്ഷണം നടത്തുന്നു.

കാമതൃഷ്ണകള്‍ ഇഷ്ടികച്ചൂള പോല്‍ നീറിപ്പുകയുമ്പോള്‍
തെരുവുകളില്‍ അനാഥജന്മങ്ങള്‍ കുമിഞ്ഞുകൂടുന്നു.

രാഷ്ട്രീയകോമരങ്ങളില്‍ ഭരണാസക്തിക്ക് പകരംവെയ്ക്കാന്‍
വിഷയാസക്തികളുമായി നാരികള്‍ മന്ത്രിമന്ദിരങ്ങളിലുറങ്ങുന്നു.

'മോസ്കു'കളില്‍ കഠാരകൊണ്ട് ദൈവത്തെ പങ്കുവെക്കുന്ന
വിശ്വാസികളുടെ ഇടയിലേക്ക് 'മുക്രി' ഉച്ഛത്തില്‍ ബാങ്ക് വിളിക്കുന്നു.

മയ്യത്ത്കട്ടില്‍ പള്ളിമൂലയിലിരുന്നു ആര്‍ത്തിയോടെ നുണയുന്നു.
പള്ളിപ്പറമ്പിലെ മയ്യത്തുകള്‍ മൈലാഞ്ചിത്തണലില്‍ ആര്‍ത്തുചിരിക്കുന്നു.

ഗാന്ധിജി ശീതീകരിച്ച എ-ടി-എം മുറിയില്‍ ഉറങ്ങുകയാണ്.
സൃഷ്ടി-സ്ഥിതി-സംഹാരത്തിന് 'ഗോഡ്സെ' മുന്‍‌കൂര്‍ജാമ്യമെടുക്കുന്നു.

വിവരസാങ്കേതികവിദ്യയില്‍ ബിരുദമെടുത്ത മോഷ്ടാവ്
കത്തിക്ക്മൂര്‍ച്ചകൂട്ടി ഇടപാടുകാരെ കാത്തിരിക്കുന്നു.

ഇളിഭ്യനായ പരശുരാമന്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞ മഴു തിരിച്ചുപിടിക്കാന്‍
അറബിക്കടലിലേക്ക് മുങ്ങാംകുഴിയിട്ടുപോകുന്നു.

ഇനി ഞാന്‍ പതിയെ ഇറങ്ങട്ടെ, ഭൂമധ്യരേഖയില്‍നിന്നും,
നേരിയ ചരിവുള്ള അച്ചുതണ്ടിലൂടെ,

ദൈവത്തിന്‍റെ സ്വന്തം നാട്ടിലേയ്ക്ക്...!!

-അക്കാകുക-
 — feeling tired.





2014 ജനുവരി 7, ചൊവ്വാഴ്ച

ബീവിത്തയും ജിന്നും..!!




തെരണ്ട്കല്യാണം കഴിഞ്ഞതിന്‍റെ രണ്ടാമത്തെ മാസത്തിലാണെന്ന്
തോന്നുന്നു ബീവിത്താക്ക് 'ജിന്ന്' കൂടിയത്.
പശുക്കറവയ്ക്ക് വരുന്ന പരമേശ്വരനോട് പതിവില്‍ക്കവിഞ്ഞ
ലോഹ്യംപറച്ചില്, മുന്‍വശത്തെ ഇടവഴീലൂടെ സൈക്കിളില്
പോകുന്ന കുണ്ടന്മാരെ നോക്കിയുള്ള മന്ദഹാസം, രാത്രിയിലെ
ഉറക്കക്കുറവ്, പകലുറക്കത്തില്‍ ദുസ്വപ്നം കണ്ടു ചുണ്ട് കടിച്ചു
പൊട്ടിക്കല്‍ ഇത്യാദിയായിരുന്നു ആദ്യ ലക്ഷണങ്ങള്‍.

ബീവിത്ത എന്‍റെ അയല്‍പക്കത്തെ സുന്ദരിപ്പെങ്കുട്ടിയായിരുന്നു.
വയസ്സറിയിച്ചപ്പോ നടത്തിയ തിരണ്ട്കല്യാണസദ്യക്ക് ഞാനും
പോയിരുന്നു. നാളികേരം വറുത്തരച്ച കോഴിക്കറിയുടെ മണമോ,
ബീവിത്ത വയസ്സറിയിച്ച മണമോ എന്തൊക്കെയോ ആണാവോ.. എന്തായാലും ഒരു പ്രത്യേകഗന്ധം അന്ന് അവിടെ തങ്ങിനിന്നിരുന്നു.

അടച്ചിട്ട ജനല്‍പ്പാളികളുടെ വിടവിലൂടെ ബീവിത്താനെ കൌതുകത്തോടെ
കുറേനേരം നോക്കിനിന്നത് ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞപോലെ തോന്നുന്നു.

'ന്‍റെ മോളേ ഇത് ജിന്നിന്‍റെ ബെടക്കത്തരം തന്നേ.. ഇജ്ജു ഓന്‍ മദ്രസ്സേല്
പോവുമ്പോ മുസ്ല്യാരോട് ഒരു ചരട് മന്ത്രിച്ച് മാങ്ങിക്കൊണ്ട് ബരാന്‍
പറയ്‌ ട്ടാ'
രാവിലെ പാലും കൊണ്ട് വന്ന ബീവിത്താടെ വെല്ലിമ്മ ഉമ്മാനോട് അതും പറഞ്ഞ് എന്തോ കുശുകുശുത്ത് പടിയിറങ്ങിനടന്നു.

ഓത്ത്പള്ളീല് പോകുന്ന വഴി ബീവിത്താക്ക്
പതിവായികൊടുക്കാറുള്ള തൊടിയിലെ
ഞാവല്‍പ്പഴം പൊതിഞ്ഞെടുത്തു കൈയില്‍പിടിച്ചു.

'അന്‍റെ ബെരലിലെ നഖോക്കേ ബെലുതായല്ലോ ചെക്കാ' ന്നും 
പറഞ്ഞ് കൈയിലിരുന്ന പേനാക്കത്തികൊണ്ട് ചെത്തിമുറിച്ച
എന്‍റെ ചൂണ്ട് വിരല്‍ ബീവിത്ത വായിലിട്ട് ചപ്പിയിട്ട്
സിനിമയില്‍കണ്ട യക്ഷി ചിരിക്കുന്നപോലെ എന്നെനോക്കി ചിരിച്ചു.
ബീവിത്താടെ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ പെരുന്നാളിന് ഞങ്ങളോരുമിച്ച് മുന്‍പ്
കത്തിച്ച മത്താപ്പൂവിന്‍റെ തിളക്കം..!!

ഓത്തുപള്ളീന്ന് തിരിച്ചുവരുമ്പോ മുസ്ല്യാര് മന്ത്രിച്ചൂതിയ ചരട്
ബീവിത്താടെ കണ്ണില്‍പ്പെടാതെ വെല്ലിമ്മാടെ കൈയില്‍ കൊടുത്ത്
വീട്ടിലേക്കോടി.
ബീവിത്താടെ ജിന്നിനെ ആ ചരടിലൊന്നും കെട്ടിയിടാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെന്നു
പിറ്റേന്ന് പാലുംകൊണ്ട് വന്ന വെല്ലിമ്മാന്‍റെ ഉമ്മയുമായുള്ള
സംസാരത്തില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

'ഇത് ജിന്നൊന്നുമല്ല ഗന്ധര്‍വന്‍ കൂടിയതാ...ന്‍റെ വെല്ലിമ്മേ..!!'
മുറ്റമടിച്ചു നിന്നിരുന്ന കാര്‍ത്തിത്തള്ളയുടെ വിശദീകരണം.

പിന്നീട് മുസ്ലിയാരുടെ നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരം
ചിരട് ജപിക്കലും, കെട്ടലും , മന്ത്രിച്ചൂതിയ വെള്ളം കുടിപ്പിക്കലും
ബീവിത്താടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് മാറ്റി.

മുസ്ലിയാര്‍ അറുത്തിട്ട കോഴിയെ വെല്ലിമ്മ നാളികേരം വറുത്തരച്ച്
കറിവെയ്ക്കുമ്പോള്‍ ബീവിത്ത കുന്തിരിക്കം പുകയുന്ന മുറിയല്‍
രണ്ട് ജിന്നുകളുടെ ഇടയിലായിരുന്നു.





പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ റാത്തീബും,പിഞ്ഞാണമെഴുത്തും 
ഒക്കെയായി മുസ്ലിയാരുടെ ചികിത്സ തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
പിഞ്ഞാണത്തില്‍ മഷിപ്പേനകൊണ്ട് അറബിയില്‍ ഫതഹും,കിസറും ഇല്ലാത്ത ഓരോ വാക്കുകള്‍ എഴുതി അതില്‍ മന്ത്രിച്ചൂതിയ വെള്ളമൊഴിച്ച് മുസ്ലിയാര്‍ ബീവിത്താനെക്കൊണ്ടു കുടിപ്പിക്കുന്നത്
ഞാനാ പഴയ ജനല്‍പഴുതിലൂടെ ജിജ്ഞാസയോടെ അവരറിയാതെ നോക്കിക്കണ്ടു.

പിഞ്ഞാണത്തിലെ മഷിവെള്ളം വലിച്ചുകുടിച്ച് ദാഹത്തോടെ
ഓരോതവണയും പരവശയായിരിക്കുന്ന
ബീവിത്താടെ മുഖത്തോട്ട് നോക്കുമ്പോള്‍ മുസ്ലിയാരുടെ 
നെഞ്ചിടിപ്പ് ഞാന്‍ പുറത്തുകേട്ടു.

ബീവിത്താന്‍റെ വീട്ടിലെ കോഴിക്കൂട് കാലിയായി,
പത്തിരി പരത്തി വെല്ലിമ്മാന്‍റെ നടുവേദന കൂടി..!
അങ്ങിനെ അവസാനത്തെ കോഴിയെയും അറുത്ത് പത്തിരി
കൂട്ടി ശാപ്പിട്ട് പോയതിന്‍റെ പിറ്റേദിവസം മുസ്ലിയാരേ കാണാനില്ല.
ഒപ്പം ജിന്ന്കയറിയ ബീവിത്താനെയും...!!

ആളുകള് തെക്കുവടക്ക് പാച്ചിലായി.
പൂട്ടിക്കിടന്ന ഓത്തുപള്ളീന്ന് തിരിച്ചുനടക്കുന്ന വഴിയിലെ ഫല്‍ഗുണന്‍റെ
ബാര്‍ബര്‍ഷോപ്പിലിരുന്ന് ജോസേട്ടന്‍ പറയുന്നത് കേട്ടു.
'ആ ബെടക്ക്‌ മുസ്ലിയാര് ഓളേം കൊണ്ട് സ്ഥലംവിട്ടതാവ്വോള്ളോന്ന്..'

ബീവിത്ത പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ ഒരു ഓര്‍മ്മമാത്രമായി.
വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ ആയി പ്പോയ പ്രഭാകരന്‍മാഷ്‌
ലീവിന് നാട്ടീവന്നപ്പോ വെല്ലിമ്മാനോട് പറഞ്ഞു.

'മുസ്ലിയാര് ഒക്കത്ത് ഒരു കുട്ടിയേയും എടുത്ത് മലപ്പുറത്തെ ഒരു പ്രസവ
ആശുപത്രീന്ന് ചായ വാങ്ങാന്‍ ഫ്ലാസ്ക്കുമായി പുറത്തോട്ടിറങ്ങുന്നു.
ഞാന്‍ ചോയ്ച്ചപ്പോ ബീവീടെ നാലാമത്തെ പ്രസവം ആയിരുന്നെന്ന്.'

'ഇങ്ങള് കേറിക്കണ്ടീരുന്നാ മാഷേ?....'

'പിന്നില്ല്യാതെ... ഇപ്പോള്‍ക്ക് ജിന്നൂംല്ല്യാ .... ഗന്ധര്‍വനൂംല്ല്യാ...! '

വെല്ലിമ്മ കോഴിക്കൂട്ടിലെയ്ക്ക് നോക്കി നെടുവീര്‍പ്പിട്ട്‌ വീട്ടിലേക്ക് 
കയറിപ്പോയി ,ആശ്വാസത്തോടെ..!! 

#
ഒരുപാട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷവും ഇപ്പോഴും പിടികിട്ടാത്ത
ഒരു ചോദ്യമാണ്, ഈ ജിന്നും - ഗന്ധര്‍വനും...!!
അതോ .. ഇതൊന്നുമല്ലാതെ 916 പരിശുദ്ധിയുള്ള 'കാമ' മോ????????.....

എന്റെ ബ്ലോഗ് പട്ടിക